آوای برخوار » » » اصول شهروندی : آداب دست دادن

اصول شهروندی : آداب دست دادن

با سلام خدمت همه خوانندگان فهیم آوای برخوار و سپاس از لطف بیکرانتان که در پی چاپ مطالب شماره قبل , دوستانتان در آوای برخوار را مورد لطف و مهربانی خود قرار دادید.
دوستان در ادامه مطالب پیشین درباره اصول شهروندی , در این شماره درخصوص آداب دست دادن صحبت خواهیم کرد. ابتدا اهمیت دست دادن وشیوه مصافحه را از منظر اسلام بررسی خواهیم کرد و در ادامه به چند مورد از اصول شهروندی درباره دست دادن اشاره خواهیم نمود.
اصول شهروندی : آداب دست دادن
اصولاً پیوند های اجتماعی، نیازمند«تحکیم» است.
استوار سازی این رشته ها با کلّی گویی به دست نمی آید. باید نمونه های عملی و مصداقهای خاصّ و روشن ارائه شود، تا مرزهای دوستی و پیوند های عاطفی استوار تر گردد و پایدار بماند. «سلام» و دست دادن یکی از این امور است.
سلام، چراغ سبز آشنایی است.
وقتی دو نفر به هم می رسند، نگاه ها که به هم می افتد، چهره ها که رو در رو قرار می گیرد، نخستین علامت صداقت و مودت و بر داری، «سلام دادن» است و در پی آن، دست دادن و«مصافحه».
پیامبر اکرم‌ صلی الله علیه و اله) نیز فرمود: «اذا تلاقیتم، فتلاقوا بالتسلیم و التصافح»؛ هر گاه یکدیگر را دیدار کردید، با «سلام» و «دست دادن» با هم دیدار کنید.
دست دادن یکی از آداب معاشرت است که به طور معمول بین افراد رایج است مثل سلام کردن ،«مصافحه‏» هم، «دوستى‏آور»، «کدورت‏زدا» و «محبت‏آفرین‏»است. ما علاقه خود و صمیمیت را با دست دادن ابراز مى‏کنیم.بر عکس، اگر با کسى کدورت و دشمنى داشته باشیم، از دست دادن با او پرهیز مى‏کنیم. به همین خاطر، این دستور مقدس و پر برکت اسلامى،در تحکیم رابطه‏هاى دوستى و اخوت، ثمر بخش است.
امام باقر (ع) فرمود: هر دو نفر مؤمنى که با هم دست ‏بدهند، دست‏ خدا میان دست آنان است و دست محبت الهى بیشتر با کسى است که‏ طرف مقابل را بیشتر دوست ‏بدارد. (1)
و نیز امام صادق(ع) فرمود: هنگامى که دو برادر دینى به هم مى‏رسند و با هم دست مى‏دهند،خداوند با نظر رحمت‏ به آنان مى‏نگرد و گناهانشان، آن سان که برگ‏درختان مى‏ریزد، فرو مى‏ریزد، تا آنکه آن دو از هم جدا شوند (2) .
شیوه مصافحه
دست دادن نیز، همچون سلام، ادب و آدابى دارد. یکى از آنها پیوستگى و تکرار است. در یک سفر و همراهى و دیدار، حتى چند بار دست دادن نیز مطلوب است. ابوعبیده نقل مى‏کند: همراه امام باقر(ع) بودم. اول من سوار مى‏شدم، سپس آن حضرت. چون بر مرکب خویش استوار مى‏شدیم،سلام مى‏داد و احوالپرسى مى‏کرد، چنان که گویى قبلا یکدیگر راندیده‏ایم. آنگاه مصافحه مى‏کرد. هرگاه هم از مرکب فرود مى‏آمدیم و روى زمین قرار مى‏گرفتیم، باز هم به همان صورت، سلام مى‏کرد ودست مى‏داد و احوالپرسى مى‏کرد و مى‏فرمود: «با دست دادن دو مؤمن،گناهانشان همچون برگ درختان فرو مى‏ریزد و نظر لطف الهى با آنان است، تا از هم‏جدا شوند.» (3)
از آداب دیگر مصافحه، فشردن دست، از روى محبت و علاقه‏است، اما نه در حدى که سبب رنجش و درد گردد. (4)
جابر بن‏عبدالله مى‏گوید: در دیدار با رسول خدا(ص) بر آن‏حضرت سلام کردم. آن‏حضرت دست مرا فشار داد و فرمود: دست ‏فشردن، همچون بوسیدن برادر دینى است. (5)
«مصافحه‏» هم، «دوستى‏آور»، «کدورت‏زدا» و «محبت‏آفرین‏»است. ما علاقه خود و صمیمیت را با دست دادن ابراز مى‏کنیم.بر عکس، اگر با کسى کدورت و دشمنى داشته باشیم، از دست دادن با او پرهیز مى‏کنیم.همچنین هنگام مصافحه، طول دادن و دست را زود عقب نکشیدن‏از آداب دیگر این سنت اسلامى است. در مصافحه، پاداش کسى بیشتراست که دستش را بیشتر نگه دارد. (6)
پیامبر اسلام(ص) نیز این سنت نیکو را داشت که چون با کسى‏دست مى‏داد، آن قدر دست‏خود را نگه مى‏داشت، تا طرف مقابل دست‏خود را سست کند و عقب بکشد. (7)
دست دادن با زنان
بر اساس «مکتبى‏» بودن مرز دوستی ها و رابطه ‏ها و معاشرت ها، دست ‏دادن با نامحرم، حرام است و صرف دوستى و رفاقت و آشنایى و همکار بودن یا ملاحظات سیاسى و دیپلماسى در سفرهاى خارجى و دیدارهاى رسمى، دلیل نمى‏شود که کسى با نامحرم و اجنبى، مصافحه‏کند. روشنفکر مآبى در این مساله جایى ندارد. رسول خدا فرمود: بازنان دست نمى‏دهم (8) (البته زنان نامحرم). و در حدیث نبوى دیگرى‏آمده است:
اگر زنى بخواهد با مرد نامحرم دست ‏بدهد (که نباید دست دهد) و ناچار باشد، یا بخواهد با او «بیعت‏» کند، از پشت لباس (و با وجود حایل و پوشش دست،دستکش) مانعى ندارد.» (9) البته معیار عمل، فتواى مجتهدى است که از او تقلید مى‏کنید و هر مسلمان متعهد، باید براى عمل خود ملاک و حجت‏شرعى داشته باشد.
اصول شهروندی درباره دست دادن
1- وقتی وارد جمعی می شوم , ضرورت ندارد با همه دست بدهم ( با /ارامش می ایستم و احوال پرسی می کنم به خصوص وقتی دیگران نشسته اند یا به کاری مشغولند.
2- وقتی کسی دست خود را برای احوال پرسی پیش می آورد او را معطل نمی گذارم .
3- با نوک انشتان دست نمی دهم .
4- با دست خیس برای دست دادن پیش قدم نمی شوم.
5- در هنگام احوال پرسی با حفظ ارتباط چشمی به پایین یا جای دیگر نگاه نمی کنم.
6- اگر ماشینم متوقف اسیت پیاده شده و احوال پرسی می کنم .
7- برای دست دادن, دست خود را از فاصله دور دراز نمی کنم
8- با دستان آلوده با دیگران دست نمی دهم .
9- با افرادی که صمیمی نیستم به گونه ای دست می دهم که نه خیلی سرد و بی روح باشد و نه خیلی محکم که باعث رنجش آنان شود.
پى‏نوشت ها
(1) اصول کافى، ج‏2، ص‏179.
2) )همان، ص‏183. د
3) )همان، ص‏179.
4)) بحارالانوار، ج‏73، ص‏26.
5) ) همان، ص‏23.
6) ) همان، ص‏28.
7) ) همان، ص‏30.
(8)کنزالعمال، حدیث 475.
(9) همان، حدیث 25346.
توسط: admin | در تاریخ: (20-06-1395, 23:46)
بازگشت به صفحه اصلی
تاکنون نظری ارسال نشده است ! شما اولین نفر باشید !

می خوام یک نظر جدید ثبت کنم

سامانه ارتباط با مسئولین
سامانه ارتباط با مسئولین
vote-iconنظرسنجی
تبلیغات